Wie zijn cassatiekansen wil vergroten, moet kiezen. Ik gooi geen spaghetti tegen de muur om te kijken wat blijft plakken. Geen gelaagde bouwwerken van klachten op klachten, geen alternatieve lezingen van het arrest die de aandacht afleiden van waar het om gaat.
Ik breng niet in kaart wat er allemaal aangevoerd kán worden. Ik breng in kaart wat aangevoerd móét worden.
Ik weet uit ervaring: een cassatieadvocaat die alleen komt wanneer er werkelijk iets te beslissen valt, wordt gehoord. Mijn selectiviteit is dus geen particulier principe, het vergroot jouw kans van slagen.
Ik kijk verder dan het dossier
Door je wimpers naar een zaak kijken, noem ik dat: welke rechtsvraag ligt eronder? Waarom zou de Hoge Raad zich hierover moeten uitspreken? Een uitspraak van de Hoge Raad werkt door in vergelijkbare zaken in heel Nederland. Wie dát verhaal overtuigend vertelt, heeft meer dan een technisch correct middel. Die heeft een zaak die het waard is om aandacht aan te besteden.
Een oordeel zonder bijbedoelingen
Ik heb geen omzettarget en geen declarabele norm. Cassatie is het enige type zaak dat ik behandel, en ik hoef geen zaken aan te nemen om mijn praktijk draaiende te houden. Dat geeft de vrijheid die dit werk nodig heeft: soms is het beste advies dat een cassatieberoep weinig kans maakt en beter niet kan worden ingesteld. Dat advies krijg je dan ook, onderbouwd en op tijd, vóórdat er onnodig meer kosten zijn gemaakt.